sport

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • sport
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘lichamelijke bezigheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847 [1]
  • In de betekenis van ‘trede van ladder’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1301 [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord sport sporten
verkleinwoord sportje sportjes

Zelfstandig naamwoord

sport v/m

  1. (sport), lichamelijke bezigheid ter ontspanning of als beroep met spel- of wedstrijdelement waarbij conditie en vaardigheid vereist zijn
  2. trede van een ladder
  3. stoelspaak
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
sporten

sport

  1. enkelvoud tegenwoordige tijd van sporten
  2. gebiedende wijs van sporten

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen


Afrikaans

enkelvoud meervoud
naamwoord sport sporte

Zelfstandig naamwoord

sport

  1. sport (lichaamsbeweging)


Engels

Uitspraak
enkelvoud meervoud
sport sports

Zelfstandig naamwoord

sport

  1. sport (lichaamsbeweging)
Uitdrukkingen en gezegden
  • practice a sport
    • een sport beoefenen

Bijvoeglijk naamwoord

sport

  1. sport-

Werkwoord

sport

  1. onovergankelijk spelen, zich vermaken
  2. overgankelijk pronken met (een kledingstuk)


Estisch

Zelfstandig naamwoord

sport

  1. sport (lichaamsbeweging)


Frans

enkelvoud meervoud
zonder lidwoord met lidwoord zonder lidwoord met lidwoord
  sport     le sport     sports     les sports  

Zelfstandig naamwoord

sport m

  1. sport (lichaamsbeweging)
Uitdrukkingen en gezegden
  • faire du sport
    • aan sport doen
  • pratiquer un sport
    • een sport beoefenen


Hongaars

Zelfstandig naamwoord

sport

  1. sport (lichaamsbeweging)


Italiaans

Zelfstandig naamwoord

sport m

  1. sport (lichaamsbeweging)


Nedersaksisch

Zelfstandig naamwoord

sport

  1. (sport) sport (lichaamsbeweging)
Afgeleide begrippen


Tsjechisch

Uitspraak
Woordafbreking
  • sport

Zelfstandig naamwoord

sport monbezield

  1. (sport) sport (lichaamsbeweging)
Verbuiging


West-Vlaams

Zelfstandig naamwoord

sport

  1. sport (lichaamsbeweging)


Zweeds

Zelfstandig naamwoord

sport g

  1. sport (lichaamsbeweging)
Verbuiging
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   sport     sporten     sporter     sporterna  
genitief   sports     sportens     sporters     sporternas