verbuiging

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·bui·ging
Woordherkomst en -opbouw
  • Naamwoord van handeling van verbuigen met het achtervoegsel -ing.
enkelvoud meervoud
naamwoord verbuiging verbuigingen
verkleinwoord verbuiginkje verbuiginkjes

Zelfstandig naamwoord

verbuiging v

  1. (taalkunde) het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden
  2. het veranderen van de buiging, een geval van mechanische vervorming
    De botsing had tot een verbuiging van het chassis van de auto geleid.
Synoniemen
  1. declinatie
Verwante begrippen
Vertalingen

Meer informatie