vocatief

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • vo·ca·tief
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘naamval van de aangesproken persoon, vijfde naamval’ voor het eerst aangetroffen in 1638 [1]
  • van Latijn vocativus [2]
  • afgeleid van vocatie met het achtervoegsel -ief
enkelvoud meervoud
naamwoord vocatief vocatieven
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

vocatief m

  1. (grammatica) de vijfde naamval waarin een naamwoord staat dat aanduidt tot wie het woord wordt gericht
Synoniemen
Hyperoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

69 % van de Nederlanders
85 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen