sprint

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  sprint    (hulp, bestand)
• IPA: / sprɪnt / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• sprint

Woordherkomst en -opbouw

• Ontleend aan Engels sprint. In het Nederlands opgetekend sinds 1921.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	sprint	sprints sprinten
verkleinwoord	sprintje	sprintjes

Zelfstandig naamwoord

de sprint m

1. (sport) wedstrijd over korte afstand, een korte tijd iets met grote snelheid doen

   • Daphne Schippers is een wereldkampioene op de 200 meter sprint. 

Hyponiemen

• eindsprint, massasprint, teamsprint, tussensprint, vlakwatersprint

Afgeleide begrippen

• sprinten, sprintnummer

Werkwoord

vervoeging van
sprinten

sprint

1. enkelvoud tegenwoordige tijd van sprinten
2. gebiedende wijs van sprinten

Gangbaarheid

• Het woord sprint staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "sprint" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  sprint (VK)    (hulp, bestand)
• IPA: /spɹɪnt/

Woordherkomst en -opbouw

• Via Middelengels sprenten van Oudnoords *sprenta, Proto-Germaans *sprantijaną < *sprintaną ("omhoogspringen"), Indo-Europees *sprend-/*sprendʰ-

enkelvoud	meervoud
sprint	sprints

Zelfstandig naamwoord

sprint

1. (sport) sprint
2. plotselinge hoge activiteit

vervoeging
onbepaalde wijs	to  sprint
he/she/it	sprints
verleden tijd	sprint
voltooid deelwoord	sprint
onvoltooid deelwoord	sprinting
gebiedende wijs	sprint

Werkwoord

sprint

1. onovergankelijk hard lopen,  sprinten ww 

Afgeleide begrippen

• sprinter

Frans

Uitspraak

• Geluid: sprint Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /spʁint/

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
sprint	le sprint	sprints	les sprints

Zelfstandig naamwoord

sprint m

1. (sport) sprint

Typische woordcombinaties

• [1] sprint final
  eindsprint

Afgeleide begrippen

• sprinteur