aan

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  aan    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• aan

Woordherkomst en -opbouw

afkomstig van: Middelnederlands: ane, aen Oudnederlands: ana Germaans: *ana

Verwant in Germaans: West: Engels: on (Angelsaksisch: on), Duits: an, (Oudhoogduits: an, ana), Fries: oan (Oudfries: an, on) Noord: Zweeds/Deens: å, på, Noors: på (Nynorsk: å, Oudnoors: á), IJslands/Faeröers: á Oost: Gotisch: ana

Voorzetsel

aan

1. verbonden met, tegen, tegenaan

   Het schilderij hangt aan de muur.

2. de ontvangende persoon (datief)

   Ik geef die rozen aan Sandra.

3. op een bepaalde plaats

   aan boord: op het schip.

   aan wal: op het land.

   aan de kade: op de kade.

4. bestaande uit

   Hij bezit een fortuin aan aandelen.

5. verdeeld in

   De spiegel viel aan diggelen.

Vertalingen

    1. verbonden met, tegen, tegenaan   

Duits: an (de)

Oudnoors: á

Bijwoord

aan

		vnw. bijw.
voorzetselbijwoord		aan
persoonlijk		eraan
aanwijz.	nabij	hieraan
	veraf	daaraan
vragend/betrekk.		waaraan

1. bijwoordelijk deel van een scheidbaar werkwoord

   aanzetten: jij zet de motor aan.

2. prepositionaal deel van een voornaamwoordelijk bijwoord

   Deze soort is er nauw aan verwant .

	stellend
onverbogen	aan
verbogen	(alleen predicaat)

Bijvoeglijk naamwoord

aan

1. actief, in bedrijf

   De kachel is aan.

Vertalingen

    1. (predicatief) actief, in bedrijf   

Deens: på (da) Duits: an (de) Engels: to (en) Esperanto: al (eo)

Frans: à (fr) Italiaans: a (it) Spaans: a (es) Turks: naamvallen: dativus -(y)E, locativus -DE

Limburgs

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /aːn/ (Etsbergs)

Voorzetsel

		enkelvoud	meervoud
bepaald	geheel	ane	aner
	gemut.	-	-
onbepaald	geheel	aan	aan
	gemut.	-	-

aan + accusatief/datief

1. (Hooglimburgs) aan
2. (Hooglimburgs) op
3. (Hooglimburgs) tegen