aanstoot

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• aan·stoot

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	aanstoot	aanstoten
verkleinwoord	aanstootje	aanstootjes

Zelfstandig naamwoord

aanstoot m

1. een ergernis

   Zit toch niet zo'n aanstoot te geven!

Werkwoord

vervoeging van
aanstoten

aanstoot

1. (in een bijzin) eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanstoten
   

   ... dat ik aanstoot.

2. (in een bijzin) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanstoten
   

   ... dat jij aanstoot.

3. (in een bijzin) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanstoten
   

   ... dat hij aanstoot.