aankunnen

Nederlands

Uitspraak

• IPA: /ˈaŋˌkʏnə(n)/

Woordafbreking

• aan·kun·nen

Woordherkomst en -opbouw

• Samenstelling van kunnen met het voorvoegsel aan-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
aankunnen	kon aan	aangekund
onregelmatig	volledig

Werkwoord

aankunnen

1. (overgankelijk) iemand de baas kunnen zijn

   Hij had zijn oudere broertje nooit aangekund, maar was nu duidelijk de sterkere.

2. (overgankelijk) een kledingstuk met fatsoen kunnen dragen

   Vorig jaar had ze deze dure jurk nog aangekund, maar nu was die volledig uit de mode.

Opmerkingen

• Hoewel het werkwoord een voorwerp regeert, ontbreken lijdende vormen geheel.

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: iets aankunnen

Vertalingen

    1. iemand de baas kunnen zijn   

Duits: bewältigen (de)

    een kledingstuk met fatsoen kunnen dragen   

Duits: einer Sache gewachsen sein