-er

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Huidig
bestand
1.615
Uitspraak
Woordafbreking
  • -er
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord -er -ers
verkleinwoord

Achtervoegsel

-er (vormt een zelfstandig naamwoord m)[2]

  1. toegevoegd aan de stam van een overgankelijk of inergatief werkwoord: het agens dat de actie van het werkwoord uitvoert
  2. toegevoegd aan de eigennaam van sommige plaatsen en gebieden: de aanduiding van een inwoner of ingezetene
  3. instrument waarmee de handeling wordt verricht die het grondwoord noemt

-er (vormt een bijvoeglijk naamwoord)[3]

  1. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord: de vergelijkende vorm
  2. toegevoegd aan de eigennaam van sommige plaatsen en gebieden: ter aanduiding van wat daar vandaan komt of er betrekking op heeft

-er (vormt een werkwoord)[4][5]

  1. (verouderd) toegevoegd direct na de stam van een werkwoord, voor een eventuele uitgang levert het een frequentatief op, dat herhaling en intensiteit uitdrukt
    • Zij knipperde met haar ogen toen ze uit de donkere berging weer in de hel verlichte keuken kwam. 
Verwante begrippen
  • [zelfstandig naamwoord 1,2] -ster (vrouwelijk), -aar (cognaat), -ers (meervoud)
  • [bijvoeglijk naamwoord 1] -st (overtreffende trap), -s (partitief), -der (met epenthesis)
  • [bijvoeglijk naamwoord 2] -s
  • [werkwoord] -el
Afgeleide begrippen

Verwijzingen


Deens

Uitspraak
  • [A] IPA: /ʌ/
  • [B] IPA: /ˈeˀɐ̯/
Woordherkomst en -opbouw

Achtervoegsel

[A] -er

  1. maakt van een woord dat activiteit aangeeft
    1. de aanduiding voor een persoon die daarmee bezig is of dat als beroep heeft
    2. de aanduiding voor een voorwerp of toestel dat daarvoor gebruikt wordt
  2. maakt van de aanduiding van een groep of een categorie iemand die daartoe behoort
  3. maakt van een plaatsaanduiding de aanduiding voor iemand die uit die plaats
  4. maakt van een telwoord een woord dat die iets of iemand met die waarde of rang aangeeft
  5. (informeel) vormt een naamwoord van handeling bij een werkwoord
  6. (informeel) maakt een verkorting van een langer woord
Verwante begrippen

Achtervoegsel

[B] -er

  1. -ier, duidt een persoon met een bepaalde functie aan
Schrijfwijzen
Verwante begrippen
Opmerkingen
  • Verder is -er ook de uitgang van
    • de tegenwoordige tijd van veel werkwoorden
    • het meervoud van sommige zelfstandige naamwoorden

Verwijzingen


Duits

Achtervoegsel

-er

  1. toegevoegd aan de stam van een overgankelijk of inergatief werkwoord: het agens dat de actie van het werkwoord uitvoert
  2. toegevoegd aan de eigennaam van sommige plaatsen en gebieden: de aanduiding van een mannelijke inwoner of ingezetene
  3. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord: de vergelijkende vorm


Frans

Achtervoegsel

-er

  1. Achtervoegsel van werkwoorden van de eerste verbuiging
    • ambulare → aller 
  2. Maakt van zelfstandige naamwoorden een werkwoord
    • charge → charger 


Noors

Woordherkomst en -opbouw

Achtervoegsel

-er

  1. maakt van een woord dat activiteit aangeeft
    1. de aanduiding voor een persoon die daarmee bezig is of dat als beroep heeft
    2. de aanduiding voor een voorwerp of toestel dat daarvoor gebruikt wordt
  2. maakt van een plaatsaanduiding de aanduiding voor iemand die uit die plaats
  3. maakt van een telwoord een woord dat die waarde of rang aangeeft

Verwijzingen


Nynorsk

Woordherkomst en -opbouw

Achtervoegsel

-er

  1. maakt van een woord dat activiteit aangeeft
    1. de aanduiding voor een persoon die daarmee bezig is of dat als beroep heeft
    2. de aanduiding voor een voorwerp of toestel dat daarvoor gebruikt wordt
Verwante begrippen

Verwijzingen