zwabber

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  zwabber    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈzwɑbər/

Woordafbreking

• zwab·ber

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van zwabben met het achtervoegsel -er.
• In de betekenis van ‘dweil aan een stok’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1612

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	zwabber	zwabbers
verkleinwoord	zwabbertje	zwabbertjes

Zelfstandig naamwoord

de zwabber m

1. uit draden bestaande schoonmaakhulpmiddel op een steel

   • Een zwabber is een handig hulpmiddel voor een schoonmaker. 

   ▸ Hij kwam met zijn emmer en zijn zwabber en begon het dek te soppen.

   ▸ Zijn absurde walrussnor, die me aan de clowneske zwabber van mijn vader deed denken.

Afgeleide begrippen

• zwabberen

Verwante begrippen

• dweil

Overerving en ontlening

• Duits: Schwabber m
  • Russisch: швабра v
• Engels: swabber
• Fries: swabber
• Zweeds: (verouderd) svabber

Vertalingen

    1.   

Deens: gulvmoppe (da) g Duits: Mopp (de), Wischmopp (de) m, Schwabber (de) m Engels: mop (en) Frans: serpillière (fr), (hervormde spelling) serpillère (fr) v Italiaans: mocio (it) m

Noors: mopp (no) m Portugees: esfregão (pt) v Russisch: швабра (ru) (švábra) v Spaans: fregona (es) v Zweeds: golvmopp (sv), mopp (sv) g

Werkwoord

vervoeging van
zwabberen

zwabber

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van zwabberen
   

   • Ik zwabber. 

2. gebiedende wijs van zwabberen
   

   • Zwabber! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van zwabberen
   

   • Zwabber je? 

Gangbaarheid

• Het woord zwabber staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "zwabber" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.