buzzer

Nederlands

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘zoemer’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1976 ^[1]
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘soort semafoon waarbij een bericht verschijnt op een schermpje’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1996 ^[1]
Naamwoord van handeling van buzzen met het achtervoegsel -er ^[2]

de buzzer m

(verouderd) apparaatje dat trilt als je het belt en door nummercodes een bericht kan ontvangen, het apparaat is vervangen door de mobiele telefoon
- De huisarts keek op zijn buzzer en zag dat hij de praktijk met spoed moest terugbellen.
- Leraren op basisscholen nemen de zoemende buzzers en `maxxers' van hun leerlingen direct in beslag. Maar werkende ouders blijven zo met hun kind in contact. “Als ze om tien over vier niet opneemt, piep ik haar op.' ^[3]
iemand die mond-tot-mondreclame maakt
iemand die de aandacht op zich wil vestigen, een aandachttrekker

Het woord buzzer staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

90 %	van de Nederlanders;
89 %	van de Vlamingen.^[4]

buzzer

(spreektaal) zich snel verbreiden (van nieuws)
«Connaissant ces lascars ça va buzzer sévère.»
Die jongens kennende zal het nieuwtje snel rondgaan. ^[1]