du

stamtijd
du ;	gedu ;
	volledig

Niet te verwarren met: Du, dü, dû

Nederlands

Uitspraak

IPA: / dy / (1 lettergreep)

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

via Middelnederlands du, van Oudnederlands thū, van Proto-West-Germaans *þū, van Proto-Germaans *þū, dat teruggaat op Proto-Indo-Europeaans *túh₂

Persoonlijk voornaamwoord

du

(verouderd) tweede persoon enkelvoud informeel
- Du bist welkom.

Schrijfwijzen

dou, douw

Opmerkingen

Du draagt de bijzondere werkwoordbevoeging van -st. Hiernaast zijn tegenwoordige tijdsvormen bist voor zijn, en hebst en hest voor hebben gebruikt. Als du het bijbehorende werkwoord direct opvolgt, ontstaat er gebruikelijk een contractie, via de uitgang -stu: bistu, hebstu

Anagrammen

ud, UD

Vertalingen

1.

Engels: thou ^(en)

Gangbaarheid

Het woord 'du' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.

Meer informatie

Zie Wikipedia voor meer informatie.

Achterhoeks

Woordafbreking

du

Persoonlijk voornaamwoord

du

(verouderd) jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Synoniemen

iej
i'j

Afrikaans

Woordafbreking

du

Zelfstandig naamwoord

du

duw

Werkwoord

du

duwen

Alemannisch

Uitspraak

IPA: /du/

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Middelhoogduitse du / dū / duo

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Bretons

Bijvoeglijk naamwoord

du

zwart

Cimbrisch

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Middelhoogduitse du / dū / duo

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Cornisch

Bijvoeglijk naamwoord

du

zwart

Deens

Naar frequentie	4

Persoonlijk voornaamwoord

du

je, jij

Verwijzingen

du in:
Det Danske Sprog- og Litteraturselskab
Den Dankse Ordbog op website:ordnet.dk

Duits

Uitspraak

Geluid: du (hulp, bestand)
IPA: /duː/

	enkelvoud	meervoud
nominatief	du	ihr
genitief	deiner	euer
datief	dir	euch
accusatief	dich	euch

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Middelhoogduitse du / dū / duo

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Esperanto

Telwoord (epo)
0
1	11	10	100	10³
2	12	20	200	10⁶
3	13	30	300	10⁹
4	14	40	400	10¹²
5	15	50	500	10¹⁵
6	16	60	600	10¹⁸
7	17	70	700	10²¹
8	18	80	800	10²⁴
9	19	90	900	10²⁷

Hoofdtelwoord

du

twee

Frans

Uitspraak

Geluid: du (hulp, bestand)
IPA: /dy/

	enkelvoud	meervoud
mannelijk	du / de l'	des
vrouwelijk	de la / de l'	des

Lidwoord

du m enk (samentrekking van de en le)

van de, van het, des

Gotisch

Voorzetsel

du + datief

(in de ruimte) in, op
(in de tijd) in, tijdens; voor

Schrijfwijzen

𐌳𐌿

Ido

Hoofdtelwoord

du

twee

Koerdisch

Telwoord (kur)
0
1	11	10	100	10³
2	12	20	200	10⁶
3	13	30	300	10⁹
4	14	40	400	10¹²
5	15	50	500	10¹⁵
6	16	60	600	10¹⁸
7	17	70	700	10²¹
8	18	80	800	10²⁴
9	19	90	900	10²⁷

Hoofdtelwoord

du

twee

Litouws

Hoofdtelwoord (lit)
0
1	11	10	100	10³
2	12	20	200	10⁶
3	13	30	300	10⁹
4	14	40	400	10¹²
5	15	50	500	10¹⁵
6	16	60	600	10¹⁸
7	17	70	700	10²¹
8	18	80	800	10²⁴
9	19	90	900	10²⁷

Hoofdtelwoord

du

twee

Luxemburgs

Uitspraak

IPA: /dʉː/

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Middelhoogduitse du / dū / duo

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij; 2e persoon nominatief enkelvoud
«Wéi al bass du?»
Hoe oud ben jij?

Synoniemen

de

Middelengels

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Oudfranse deu

Bijvoeglijk naamwoord

du

passend, geschikt

Schrijfwijzen

Afgeleide begrippen

duely
duete

Overerving en ontlening

Engels: due
Schots: due

Middelnederduits

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Oudsaksische thū

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon enkelvoud

Schrijfwijzen

dû
thu

Overerving en ontlening

Nedersaksisch: dow, diu, du
Plautdietsch: dü

Middelnederlands

Uitspraak

IPA: /dy/

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Oudnederlandse thū

			nominatief		genitief		datief		accusatief
			vol	clit.	vol	clit.	vol	clit.	vol	clit.
enk	1e		ic		mijns		mi		mi
	2e		du	-tu	dijns		di		di
	3e	m	hi	-i	sijns	-es -s	hem	-em -en	hem	-en -ene -ne
		f	si	-se	haer	-ere -re -er	haer	-ere -re -er	haer	-se
		n	het	t- -et -t	-	-es -s	hem		het	-et -t
mv	1e		wi		onser		ons		ons
	2e		ghi	-i	uwer		u		u
	3e		si	-se	haer	-ere -re -er	hem hen	-en	hem hen	-se

Persoonlijk voornaamwoord

du

nominatief tweede persoon enkelvoud: jij
vaak clitisch: Egidius, waer bestu bleven? -«Egidius waar ben je gebleven?»

Opmerkingen

Du wordt weinig gebruikt en vaak vervangen door de beleefdheidsvorm ghi

Overerving en ontlening

Limburgs: doe
Nederlands: (verouderd) dou, douw, du

Meer informatie

Zie Wikibooks voor meer informatie.
Zie Wikipedia voor meer informatie.

Mòcheno

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Middelhoogduitse du / dū / duo

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Nedersaksisch

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Middelnederduitse du / dû / thu

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schrijfwijzen

diu
dow

Synoniemen

Nedersorbisch

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Proto-Slavische *jьdǫ

Werkwoord

du

eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd aantonende wijs van hyś
derde persoon meervoud tegenwoordige tijd aantonende wijs van hyś

Synoniemen

źom
–

Noord-Fries

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Oudfriese dwā

Werkwoord

du

doen
geven

Schrijfwijzen

düünj

Noors

Uitspraak

Geluid: du (hulp, bestand)
IPA: /dʉː/

Woordafbreking

du

Naar frequentie	4

Persoonlijk voornaamwoord

du

(2e persoon enkelvoud) je, jij

Verwante begrippen

deg

Noorse persoonlijke voornaamwoorden (in het Bokmål)

getal / respect	pers.	genus / bezield	onderwerp (nominatief)	nld.	voorwerp (accusatief)	nld.
enkelvoud	1^e		jeg	ik	meg	mij
	2^e		du	jij	deg	jou
	3^e	m persoon m ding	han den	hij	han / ham den	hem
		v persoon v ding	hun den	zij	henne den	haar
		o	det	het	det	het
meervoud	1^e		vi	wij	oss	ons
	2^e		dere	jullie	dere	jullie
	3^e		de	zij	dem	hen
beleefdheidsvorm	2^e		De	u	Dem	u

Nynorsk

Uitspraak

Geluid: du (hulp, bestand)
IPA: /dʉː/

Woordafbreking

du

Persoonlijk voornaamwoord

du

(2e persoon enkelvoud) je, jij

Verwante begrippen

deg

Nynorske persoonlijke voornaamwoorden

getal / respect	pers.	genus	onderwerp (nominatief)	nld.	voorwerp (accusatief)	nld.
enkelvoud	1^e		eg	ik	meg	mij
	2^e		du	jij	deg	jou
	3^e	m	han	hij	han ( honom )	hem
		v	ho	zij	ho / henne	haar
		o	det	het	det	het
meervoud	1^e		vi	wij	oss	ons
	2^e		de	jullie	dykk	jullie
	3^e		dei	zij	dei	hen
beleefdheidsvorm	2^e		De	u	Dykk	u

Oost-Fries

Woordafbreking

du

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Oudhoogduits

Uitspraak

IPA: /dū/

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Proto-West-Germaanse *þū

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schrijfwijzen

Overerving en ontlening

Middelhoogduits: du / dū / duo
- Alemannisch: du
  - Zwabisch: dau, d
- Beiers:
  - Cimbrisch: du
  - Mòcheno: du
- Duits: du
- Jiddisch: דו‎ (du)
- Luxemburgs: de, du
- Pennsylvania-Duits: du
- Paltsisch: du
- Riograndenser Hunsrückisch: du
- Ripuarisch: do
- Wymysoojs: du, dü

Pennsylvania-Duits

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Middelhoogduitse du / dū / duo

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij; 2e persoon nominatief enkelvoud

Synoniemen

de

Riograndenser Hunsrückisch

Uitspraak

IPA: /tuː/, /tə/

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Middelhoogduitse du / dū / duo

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Saterfries

Uitspraak

IPA: /du/

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Oudfriese thū

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schots

Woordafbreking

du

Persoonlijk voornaamwoord

du

(dialect: Orkney, Shetland) jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Tsjechisch

Uitspraak

IPA: /dʊ/

Woordafbreking

du

Werkwoord

du

eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd aantonende wijs van het imperfectieve werkwoord jít

Synoniemen

jdu

Twents

Woordafbreking

du

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schrijfwijzen

dow

Synoniemen

iej

Welsh

Bijvoeglijk naamwoord

du

(kleur) zwart

Westfaals

Woordafbreking

du

Persoonlijk voornaamwoord

du

(Münsterlands) (Zuidwestfaals) jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schrijfwijzen

diu

Wymysoojs

Woordafbreking

du

Woordherkomst en -opbouw

Afgeleid van het Middelhoogduitse du / dū / duo

Persoonlijk voornaamwoord

du

jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schrijfwijzen

dü

Zweeds

Uitspraak

Geluid: du (hulp, bestand)

Naar frequentie	4

Persoonlijk voornaamwoord

du

je, jij

Tussenwerpsel

du

zeg!, hé! (om aandacht te trekken)

	enkelvoud		meervoud
	onderwerp	voorwerp	onderwerp	voorwerp
1^e persoon	ik 'k	mij me	wij we	ons
2^e persoon (informeel)	jij je	jou je	jullie	jullie
2^e persoon (formeel)	u	u	u	u
2^e persoon (regionaal)	gij ge	u	gij ge	u
3^e persoon (mannelijk)	hij ie	hem 'm	zij ze	(dat.) hun (acc.) hen ze
3^e persoon (vrouwelijk)	zij ze	haar 'r, d'r
3^e persoon (onzijdig)	het 't	het 't
3^e persoon (genderneutraal)	hen	hen
	Boven: benadrukte vorm. Onder: onbenadrukte vorm

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	du	due
verkleinwoord	du'tjie	du'tjies