dou

Nederlands

	enkelvoud		meervoud
	onderwerp	voorwerp	onderwerp	voorwerp
1e persoon	ik 'k	mij me	wij we	ons
2e persoon (informeel)	jij je	jou je	jullie	jullie
2e persoon (formeel)	u	u	u	u
2e persoon (regionaal)	gij ge	u	gij ge	u
3e persoon (mannelijk)	hij ie	hem 'm	zij ze	(dat.) hun (acc.) hen ze
3e persoon (vrouwelijk)	zij ze	haar 'r, d'r
3e persoon (onzijdig)	het 't	het 't
3e persoon (genderneutraal)	hen	hen
	Boven: benadrukte vorm. Onder: onbenadrukte vorm

Uitspraak

• Geluid:  dou    (hulp, bestand)
• IPA: / dy / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• dou

Woordherkomst en -opbouw

• via Middelnederlands dou, van Oudnederlands thū, van Proto-West-Germaans *þū, van Proto-Germaans *þū, dat teruggaat op Proto-Indo-Europeaans *túh₂

Persoonlijk voornaamwoord

dou

1. shrijfwijze van du

   • Dou bist welkom. 

Anagrammen

• duo

Vertalingen

   1. zie: du   

Gangbaarheid

• Het woord 'dou' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.

Afrikaans

Uitspraak

• geluid

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	dou	-

Zelfstandig naamwoord

dou

1. (meteorologie) dauw

Tsjechisch

Uitspraak

• IPA: /doʊ̯/

Woordafbreking

• dou

Werkwoord

dou

1. derde persoon meervoud tegenwoordige tijd aantonende wijs van het imperfectieve werkwoord jít