thu

Duits

Woordafbreking

• thu

Werkwoord

thu

1. verouderde spelling of vorm van tu tot 1901

(verouderd) vervoegde vorm van thun

Schrijfwijzen

• thue

Middelengels

Woordafbreking

• thu

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Angelsaksische þū

Persoonlijk voornaamwoord

thu

1. jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schrijfwijzen

thogh thou thoue thouȝ thowe

thugh tou towe tu you

ðhu þeou þeu þo þou

þoue þouȝ þowe þu þue

Overerving en ontlening

• Engels: thou

Middelnederduits

Woordafbreking

• thu

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Oudsaksische thū

Persoonlijk voornaamwoord

thu

1. jij, je; 2e persoon enkelvoud

Schrijfwijzen

• du
• dû

Overerving en ontlening

• Nedersaksisch: dow, diu, du
• Plautdietsch: dü

Oudfries

Uitspraak

• IPA: /θuː/

Woordafbreking

• thu

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Proto-Germaanse *þū, via het Proto-West-Germaanse *þū

Persoonlijk voornaamwoord

thu

1. jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schrijfwijzen

• thū

Overerving en ontlening

• Fries: do, dû
• Noord-Fries: di, du, dü
• Saterfries: du

Oudhoogduits

Woordafbreking

• thu

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Proto-Germaanse *þū, via het Proto-West-Germaanse *þū

Persoonlijk voornaamwoord

thu

1. jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schrijfwijzen

• dhu
• du
• dū
• thū
• ᛞᚢ

Overerving en ontlening

• Middelhoogduits: du
  • Alemannisch: du
    • Zwabisch: dau, d
  • Beiers:
    • Cimbrisch: du
    • Mòcheno: du
  • Duits: du
  • Jiddisch: דו‎ (du)
  • Luxemburgs: du
  • Pennsylvania-Duits: du
  • Paltsisch: du
  • Riograndenser Hunsrückisch: du
  • Ripuarisch: do

Anagrammen

• hut

Oudnederlands

Woordafbreking

• thu

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Proto-Germaanse *þū, via het Proto-West-Germaanse *þū

Persoonlijk voornaamwoord

thu

1. jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schrijfwijzen

• tu
• thū
• þu

Overerving en ontlening

• Middelnederlands: du
  • Limburgs: doe
  • Nederlands: (verouderd) du, dou, douw

Verwijzingen

• Oudnederlands woordenboek - Instituut voor de Nederlandse taal

Oudsaksisch

Woordafbreking

• thu

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Proto-Germaanse *þū, via het Proto-West-Germaanse *þū

Persoonlijk voornaamwoord

thu

1. jij, je; 2e persoon nominatief enkelvoud

Schrijfwijzen

• thū

Overerving en ontlening

• Middelnederduits: du, dû, thu
  • Nedersaksisch: dow, diu, du
  • Plautdietsch: dü

Schots-Gaelisch

	enkelvoud		meervoud
	onbenadrukt	benadrukt	onbenadrukt	benadrukt
1e persoon	mi mhi	mise mhise	sinn	sinne
2e persoon	thu tu	thusa tusa	sibh	sibhse
3e persoon (mannelijk)	e	esan	iad	iadsan
3e persoon (vrouwelijk)	i	ise

Persoonlijk voornaamwoord

thu

1. (informeel) jij, je

   «Dè tha thu ag iarraidh ma-thà?»

   Wat wil je dan?

2. jou, je

   «Chì mi a-rithist thu! »

   Tot ziens! (lett.: ik zal je weerzien)

Verwante begrippen

• Na de voorwaardelijke wijs en enige werkwoorden treedt geen lenitie op: tu.
• Benadrukte vorm: thusa.