Naar inhoud springen

duwen

Uit WikiWoordenboek
het duwen van een bus
  • du·wen
  • In de betekenis van ‘door drukking voortbewegen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285 [1] [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
duwen
duwde
geduwd
zwak -d volledig

duwen

  1. overgankelijk door druk uit te oefenen doen voortbewegen
    • Zij duwen de auto aan de kant. 
     Plotseling lag ik plat op mijn rug doordat mijn buren me met een zwiep van de hooibaal hadden geduwd.[3]
     Ik moest mijn fiets over de dikke planken duwen die als loopbrug over de sleuf voor ons tuinhek waren gelegd, me niet bewust van wat zich daaronder bevond.[4]
  2. ditransitief iemand iets opleggen of opdringen
    • Hij kreeg een prop in zijn mond geduwd. 

deduwenmv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord duw
99 %van de Nederlanders;
99 %van de Vlamingen.[5]