sport

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Nederlands 1.1 Uitspraak 1.2 Woordafbreking 1.3 Zelfstandig naamwoord 1.3.1 Afgeleide begrippen 1.3.2 Vertalingen 1.4 Meer informatie 2 Afrikaans 2.1 Zelfstandig naamwoord 3 Engels 3.1 Uitspraak 3.2 Zelfstandig naamwoord 3.2.1 Uitdrukkingen en gezegden 3.3 Bijvoeglijk naamwoord 3.4 Werkwoord 4 Estisch 4.1 Zelfstandig naamwoord 5 Frans 5.1 Zelfstandig naamwoord 5.1.1 Uitdrukkingen en gezegden 6 Hongaars 6.1 Zelfstandig naamwoord 7 Italiaans 7.1 Zelfstandig naamwoord 8 Zweeds 8.1 Zelfstandig naamwoord 8.1.1 Verbuiging

Nederlands

Uitspraak

• IPA: /spɔrt/

Woordafbreking

• sport

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	sport	sporten
verkleinwoord	sportje	sportjes

Zelfstandig naamwoord

sport v

1. lichamelijke bezigheid ter ontspanning of als beroep met spel- of wedstrijdelement waarbij conditie en vaardigheid vereist zijn.
2. trede van een ladder.
3. stoelspaak

Afgeleide begrippen

1. sportarts, sportblad, sportclub, sporten, sportief, sporttak

Vertalingen

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

---

Afrikaans

enkelvoud	meervoud
sport	sporte

Zelfstandig naamwoord

sport

1. sport (lichaamsbeweging).

Engels

enkelvoud	meervoud
sport	sports

Uitspraak

• IPA: /spɔːt/

Zelfstandig naamwoord

sport

1. sport (lichaamsbeweging).

Uitdrukkingen en gezegden

• practice a sport
  • een sport beoefenen

Bijvoeglijk naamwoord

sport

1. sport-

Werkwoord

sport

1. (inergatief) spelen, zich vermaken.
2. (overgankelijk) pronken met (een kledingstuk).

Estisch

Zelfstandig naamwoord

sport

1. sport (lichaamsbeweging).

Frans

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
sport	le sport	sports	les sports

Zelfstandig naamwoord

sport m

1. sport (lichaamsbeweging).

Uitdrukkingen en gezegden

• faire du sport
  • aan sport doen
• pratiquer un sport
  • een sport beoefenen

Hongaars

Zelfstandig naamwoord

sport

1. sport (lichaamsbeweging).

Italiaans

Zelfstandig naamwoord

sport m

1. sport (lichaamsbeweging).

Zweeds

Zelfstandig naamwoord

sport g

1. sport (lichaamsbeweging).

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	sport	sporten	sporter	sporterna
genitief	sports	sportens	sporters	sporternas