genitief
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Uitspraak
Woordafbreking
- ge·ni·tief
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | genitief | genitieven |
| verkleinwoord | genitiefje | genitiefjes |
Zelfstandig naamwoord
genitief m
- (taalkunde), (grammatica) één van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen die oorspronkelijk een oorzakelijk voorwerp aanduidde, maar tegenwoordig vooral een bezitsrelatie aanduidt.
Synoniemen
Verwante begrippen
Vertalingen
1. één van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen die oorspronkelijk een oorzakelijk voorwerp aanduidde, maar tegenwoordig vooral een bezitsrelatie aanduidt
Meer informatie
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
