locatief
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Uitspraak
Woordafbreking
- lo·ca·tief
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | locatief | locatieven |
| verkleinwoord | locatiefje | locatiefjes |
Zelfstandig naamwoord
locatief m
- (taalkunde) de naamval die een betrekking van plaats aanduidt.
- In die zin dient een locatief gebruikt te worden.
Vertalingen
1. de naamval die een betrekking van plaats aanduidt