locatief

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • lo·ca·tief
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord locatief locatieven
verkleinwoord locatiefje locatiefjes

Zelfstandig naamwoord

locatief m

  1. (taalkunde) de naamval die een betrekking van plaats aanduidt
    In die zin dient een locatief gebruikt te worden.
Vertalingen

Meer informatie