locatief

Uit WikiWoordenboek

Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • lo·ca·tief
enkelvoud meervoud
naamwoord locatief locatieven
verkleinwoord locatiefje locatiefjes

Zelfstandig naamwoord

locatief m

  1. (taalkunde) de naamval die een betrekking van plaats aanduidt.
    In die zin dient een locatief gebruikt te worden.
Vertalingen
Persoonlijke instellingen
Andere talen