nominatief

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • no·mi·na·tief
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord nominatief nominatieven
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

nominatief m

  1. (grammatica) de eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen. In deze vorm staat meestal een onderwerp of naamwoordelijk deel van een gezegde
Synoniemen
Hyperoniemen
Verwante begrippen
Vertalingen
stellend
onverbogen nominatief
verbogen nominatieve

Bijvoeglijk naamwoord

Niet in de woordenlijst van de Taalunie (als bijvoeglijk naamwoord)
nominatief

  1. gesteld op naam van iemand
    Bij nominatieve aandelen is de naam van de eigenaar ingeschreven in het aandeelhoudersregister van de onderneming


Meer informatie

Verwijzingen
  1. etymologiebank.nl