verbuiging

Uit WikiWoordenboek

Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak

Lettergrepen
  • ver·bui·ging

Zelfstandig naamwoord

enkelvoud meervoud
naamwoord verbuiging verbuigingen
verkleinwoord verbuiginkje verbuiginkjes
  • de verbuiging v
  1. (taalkundig) het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden.
  2. het veranderen van de buiging.
    de bosting had tot een verbuiging van het chassis van de auto geleid

Synoniemen
  1. declinatie

Verwante begrippen

Vertalingen

Meer informatie

Aspecten/acties
Persoonlijke instellingen