verbuiging

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Nederlands 1.1 Uitspraak 1.2 Woordafbreking 1.3 Zelfstandig naamwoord 1.3.1 Synoniemen 1.3.2 Verwante begrippen 1.3.3 Vertalingen 1.4 Meer informatie

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  verbuiging    (hulp, bestand)
• IPA: /vɘrˈbœyɣɪŋ/

Woordafbreking

• ver·bui·ging

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	verbuiging	verbuigingen
verkleinwoord	verbuiginkje	verbuiginkjes

Zelfstandig naamwoord

verbuiging v

1. (taalkunde) het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden.
2. het veranderen van de buiging.

   De botsing had tot een verbuiging van het chassis van de auto geleid.

Synoniemen

1. declinatie

Verwante begrippen

• verbuigen

Vertalingen

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.