verbuiging

Uit WikiWoordenboek

Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·bui·ging
enkelvoud meervoud
naamwoord verbuiging verbuigingen
verkleinwoord verbuiginkje verbuiginkjes

Zelfstandig naamwoord

verbuiging v

  1. (taalkunde) het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden.
  2. het veranderen van de buiging.
    De botsing had tot een verbuiging van het chassis van de auto geleid.
Synoniemen
  1. declinatie
Verwante begrippen
Vertalingen

Meer informatie

Persoonlijke instellingen