je

Nederlands

Naar frequentie	2

	enkelvoud		meervoud
	onderwerp	voorwerp	onderwerp	voorwerp
1e persoon	ik 'k	mij me	wij we	ons
2e persoon (informeel)	jij je	jou je	jullie	jullie
2e persoon (formeel)	u	u	u	u
2e persoon (regionaal)	gij ge	u	gij ge	u
3e persoon (mannelijk)	hij ie	hem 'm	zij ze	(dat.) hun (acc.) hen ze
3e persoon (vrouwelijk)	zij ze	haar 'r, d'r
3e persoon (onzijdig)	het 't	het 't

Uitspraak

• Geluid:  je    (hulp, bestand)
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /jə/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /jə/

Woordafbreking

• je

Persoonlijk voornaamwoord

je tweede persoon enkelvoud informeel

1. onbenadrukte vorm van jij.

   Je hebt een leuke partner. (onderwerp).

   Wat zoek je?

2. onbenadrukte vorm van jou.

   Iedereen kent je (lijdend voorwerp).

   Ik geef het je morgen wel (meewerkend voorwerp).

   Ze houden van je (na voorzetsel).

Onbepaald voornaamwoord

1. informeel voor onbepaald men.

   Je weet nooit wat er kan gebeuren. (onderwerp)

   Het zal je maar gebeuren. (meewerkend voorwerp)

   Dat is beter voor je. (na voorzetsel)

	enkelvoud		meervoud
	verplicht	keuze	verplicht	keuze
1e persoon	mij me	mijzelf mezelf	ons	onszelf
2e persoon (informeel)	je	jezelf	je	jezelf
2e persoon (formeel)	zich	zichzelf	zich	zichzelf
2e persoon (regionaal)	u	uzelf	u	uzelf
3e persoon	zich	zichzelf	zich	zichzelf

Wederkerend voornaamwoord

1. wordt gebruikt bij de tweede persoon enkelvoud- en meervoud.

   Jij kleedt je aan.

   Jullie wassen je.

Opmerkingen

• Deze vorm wordt gebruikt als de reflexiviteit verplicht is, dat wil zeggen dat het werkwoord alleen als wederkerend gebruikt kan worden. Ook optioneel wederkerende werkwoorden kunnen het gebruiken maar voor deze is jezelf gebruikelijker.

Verwante begrippen

• benadrukt jij, jou, formeel u, zuidelijk gij, ge

	enkelvoud		meervoud
	bijvoeglijk	zelfstandig	bijvoeglijk	zelfstandig
1e persoon	mijn m'n	mijne	ons, onze	onze
2e persoon (informeel)	jouw je	jouwe	jullie je	-
2e persoon (formeel) (regionaal)	uw	uwe	uw	uwe
3e persoon (mannelijk)	zijn z'n	zijne	hun	hunne
3e persoon (vrouwelijk)	haar d'r	hare
3e persoon (onzijdig)	zijn (ervan)	-

Bezittelijk voornaamwoord

je

1. tweede persoon enkelvoud onbenadrukte vorm van jouw.

   Heb je problemen met je pc?

   Spreek je moerstaal!

2. tweede persoon meervoud onbenadrukte vorm van jullie.

   Hebben jullie je moeder nog bezocht?

Vertalingen

    1. tweede persoon enkelvoud onbenadrukte vorm van jouw   

Duits: dein (de) Noors: din (no) m, di (no) v, ditt (no) o

Nynorsk: din (nn) m, di (nn) v, ditt (nn) o

Frans

nominatief	genitief	datief	accusatief	benadrukt
je	mon / ma / mes	moi	me	moi

Uitspraak

• Geluid:  je    (hulp, bestand)
• IPA: /ʒə/

Persoonlijk voornaamwoord

je (j') eerste persoon enkelvoud

1. ik

   Je suis - «ik ben».

   J'ai - «ik heb».

   J'hésite - «ik aarzel».

Voor een woord dat met een klinker of een stomme h begint wordt je vervangen door j'

.Je vais à la mer avec toi.

Ik ga met je naar zee.

Slowaaks

Werkwoord

je

1. derde persoon tegenwoordige tijd enkelvoud van byť: is

Tsjechisch

Werkwoord

je

1. derde persoon tegenwoordige tijd enkelvoud van být:is

   «Česká republika je země v Evropě.»

   'Tsjechische Republiek is een land in Europa.'