'k

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Nederlands 1.1 Uitspraak 1.2 Woordafbreking 1.3 Woordherkomst en -opbouw 1.4 Persoonlijk voornaamwoord 1.4.1 Synoniemen 1.4.2 Vertalingen

Nederlands

	enkelvoud		meervoud
	onderwerp	voorwerp	onderwerp	voorwerp
1e persoon	ik 'k	mij me	wij we	ons
2e persoon (informeel)	jij je	jou je	jullie	jullie
2e persoon (formeel)	u	u	u	u
2e persoon (regionaal)	gij ge	u	gij ge	u
3e persoon (mannelijk)	hij ie	hem 'm	zij ze	(dat.) hun (acc.) hen ze
3e persoon (vrouwelijk)	zij ze	haar 'r, d'r
3e persoon (onzijdig)	het 't	het 't

Uitspraak

• Geluid:  'k    (hulp, bestand)
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /(ə)k/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /(ə)k/

Woordafbreking

• 'k

Woordherkomst en -opbouw

• Oud indo-europese stam.

Persoonlijk voornaamwoord

'k

1. klitische eerste persoon enkelvoud onderwerpsvorm.

   Hij zag dat 'k wegging.

Synoniemen

• ik

Vertalingen