zijne

Nederlands

	enkelvoud		meervoud
	bijvoeglijk	zelfstandig	bijvoeglijk	zelfstandig
1e persoon	mijn m'n	mijne	ons, onze	onze
2e persoon (informeel)	jouw je	jouwe	jullie je	-
2e persoon (formeel) (regionaal)	uw	uwe	uw	uwe
3e persoon (mannelijk)	zijn z'n	zijne	hun	hunne
3e persoon (vrouwelijk)	haar d'r	hare
3e persoon (onzijdig)	zijn (ervan)	-

Woordafbreking

• zij·ne

Bezittelijk voornaamwoord

zijne

1. zelfstandige vorm van zijn, derde persoon enkelvoud mannelijk

   Is dit kopje nu het zijne of is het het jouwe?

2. (verouderd) verbogen vorm van zijn

   Zijne Majesteit komt op bezoek.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	zijne	zijnen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

zijne v/m

1. zelfstandig gebruikt bezittelijk voornaamwoord: een persoon die tot hem behoort

   Deze man is een van de zijnen.

Opmerkingen

• Grammaticaal zijn bovenstaande vormen ook geldig voor het onzijdig, maar zij worden vrijwel alleen voor mannelijke personen gebruikt.