me

Niet te verwarren met: Me, -me

Nederlands

	enkelvoud		meervoud
	onderwerp	voorwerp	onderwerp	voorwerp
1e persoon	ik 'k	mij me	wij we	ons
2e persoon (informeel)	jij je	jou je	jullie	jullie
2e persoon (formeel)	u	u	u	u
2e persoon (regionaal)	gij ge	u	gij ge	u
3e persoon (mannelijk)	hij ie	hem 'm	zij ze	(dat.) hun (acc.) hen ze
3e persoon (vrouwelijk)	zij ze	haar 'r, d'r
3e persoon (onzijdig)	het 't	het 't

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /mə/

Woordafbreking

• me

Persoonlijk voornaamwoord

me

1. clitische (onbenadrukte) vorm van mij.

   Heb jij me gebeld?

	enkelvoud		meervoud
	verplicht	keuze	verplicht	keuze
1e persoon	mij me	mijzelf mezelf	ons	onszelf
2e persoon (informeel)	je	jezelf	je	jezelf
2e persoon (formeel)	zich	zichzelf	zich	zichzelf
2e persoon (regionaal)	u	uzelf	u	uzelf
3e persoon	zich	zichzelf	zich	zichzelf

Wederkerend voornaamwoord

me

1. clitische (onbenadrukte) vorm van mij.

   Ik heb me vergist.

Opmerkingen

• Deze vorm wordt gebruikt als de reflexiviteit verplicht is, dat wil zeggen dat het werkwoord alleen als wederkerend gebruikt kan worden. Ook optioneel wederkerende werkwoorden kunnen het gebruiken maar voor deze is mezelf gebruikelijker.

Angelsaksisch

Uitspraak

• IPA: /me:/

Persoonlijk voornaamwoord

mē

1. mij, accusatief of datief enkelvoud van ic.

Bosnisch

	enkelvoud	meervoud
nom. / voc.	jâ	mî
accusatief	mȅne, me	nâs, nas
genitief	mȅne, me	nâs, nas
datief	mȅni, mi	nȁma, nam
locatief	mȅni	nȁma
instrumentalis	mnôm, mnóme	nȁma

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈmɛ/

Woordafbreking

• me

Persoonlijk voornaamwoord

me

1. mij (accusatief van de eerste persoon enkelvoud)
2. van mij (genitief van de eerste persoon enkelvoud)

Engels

Uitspraak

• Geluid:  me (VS)    (hulp, bestand)

Persoonlijk voornaamwoord

me

1. voorwerpsvorm: mij,me.
2. benadrukte vorm: ik.

   Who is there? Me!

Fins

Woordherkomst en -opbouw

• (erfwoord) Van proto-Oeraals *mun, vgl. Moksja en Erzja минь.

Persoonlijk voornaamwoord

me

1. wij

Kroatisch

	enkelvoud	meervoud
nom. / voc.	jâ	mî
accusatief	mȅne, me	nâs, nas
genitief	mȅne, me	nâs, nas
datief	mȅni, mi	nȁma, nam
locatief	mȅni	nȁma
instrumentalis	mnôm, mnóme	nȁma

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈmɛ/

Woordafbreking

• me

Persoonlijk voornaamwoord

me

1. mij (accusatief van de eerste persoon enkelvoud)
2. van mij (genitief van de eerste persoon enkelvoud)

Latijn

	enkelvoud	meervoud
nominatief	ego	nōs
genitief	mei	nostri
datief	mihi	nōbis
accusatief	mē	nōs
ablatief	mē	nōbis

Persoonlijk voornaamwoord

mē

1. mij (accusatief van de eerste persoon enkelvoud)
2. door mij (ablatief van de eerste persoon enkelvoud)

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /mɐ/ (Etsbergs)

Persoonlijk voornaamwoord

me

1. onbeklemtoond accusatief van ich.