m'n

Nederlands

	enkelvoud		meervoud
	bijvoeglijk	zelfstandig	bijvoeglijk	zelfstandig
1e persoon	mijn m'n	mijne	ons, onze	onze
2e persoon (informeel)	jouw je	jouwe	jullie je	-
2e persoon (formeel) (regionaal)	uw	uwe	uw	uwe
3e persoon (mannelijk)	zijn z'n	zijne	hun	hunne
3e persoon (vrouwelijk)	haar d'r	hare
3e persoon (onzijdig)	zijn (ervan)	-

Uitspraak

• IPA: /mən/, /mṇ/

Woordafbreking

• m'n

Niet in de woordenlijst van de Taalunie

Woordherkomst en -opbouw

• Fonetisch gereduceerde vorm van mijn.

Bezittelijk voornaamwoord

m'n

1. van de eerste persoon enkelvoud

   Ken jij m'n neef toevallig?

Vertalingen

    1. van de eerste persoon enkelvoud   

Duits: mein (de) Engels: my (en) Frans: mon (fr) m, ma (fr) v Ido: mea (io)

Portugees: meu (pt) m, minha (pt) v Russisch: мой (ru) m, мая (ru) v, моё (ru) o Spaans: mi (es) Vietnamees: của (vi) + de juiste vorm van het persoonlijk voornaamwoord voor de eerste persoon enkelvoud