mijne

Nederlands

	enkelvoud		meervoud
	bijvoeglijk	zelfstandig	bijvoeglijk	zelfstandig
1e persoon	mijn m'n	mijne	ons, onze	onze
2e persoon (informeel)	jouw je	jouwe	jullie je	-
2e persoon (formeel) (regionaal)	uw	uwe	uw	uwe
3e persoon (mannelijk)	zijn z'n	zijne	hun	hunne
3e persoon (vrouwelijk)	haar d'r	hare
3e persoon (onzijdig)	zijn (ervan)	-

Woordafbreking

• mij·ne

Bezittelijk voornaamwoord

mijne

1. zelfstandige vorm van mijn, eerste persoon enkelvoud

   Is dit kopje nu het mijne of is het het jouwe?

2. (verouderd) verbogen vorm van mijn

   Mijne heren! Komt u binnen!

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	mijne	mijnen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

mijne v/m

1. zelfstandig gebruikt bezittelijk voornaamwoord: een persoon die tot mij behoort

   Deze man is een van de mijnen.