ge

Niet te verwarren met: Ge, gē, gé, gě, gè

Nederlands

	enkelvoud		meervoud
	onderwerp	voorwerp	onderwerp	voorwerp
1e persoon	ik 'k	mij me	wij we	ons
2e persoon (informeel)	jij je	jou je	jullie	jullie
2e persoon (formeel)	u	u	u	u
2e persoon (regionaal)	gij ge	u	gij ge	u
3e persoon (mannelijk)	hij ie	hem 'm	zij ze	(dat.) hun (acc.) hen ze
3e persoon (vrouwelijk)	zij ze	haar 'r, d'r
3e persoon (onzijdig)	het 't	het 't
3e persoon (genderneutraal)	hen	hen
	Boven: benadrukte vorm. Onder: onbenadrukte vorm

Uitspraak

• Geluid:  ge    (hulp, bestand)
• IPA: / ɣə / (1 lettergreep)
  • (Noord-Nederland): /χə/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /ɣə/

Woordafbreking

• ge

Woordherkomst en -opbouw

• De clitische (onbenadrukte) vorm van gij.

Persoonlijk voornaamwoord

ge

1. tweede persoon enkelvoud- en meervoud. In Nederland verouderd, maar in België in dagelijks gebruik

   • Ge zijt hier welkom. 

   ▸ Doet boete, burgers, toont dat gij niet geheel verdorven zijt, dat ge nog niet geheel een prooi zijt van de verlokkingen van Den Boze.

   ▸ Een koortsach ti ge vos gemonterd door de rebellie van de muzikanten en haar besluit om met Kerstmis in Amsterdam te blijven, neemt Nella zich de volgende ochtend voor om naar de Kalverstraat te gaan, met de langste brief die ze tot nu toe aan de miniatuurmaakster heeft geschreven.

Vertalingen

    1. tweede persoon enkelvoud. In Nederland verouderd, maar in België in dagelijks gebruik.   

Deens: du (da) Duits: du (de) Engels: you (en), thou (en), ye (en)

Frans: tu (fr) Spaans: tú (es), vos (es) Zweeds: du (sv)

Gangbaarheid

• Het woord ge staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "ge" herkend door:

71 %	van de Nederlanders;
73 %	van de Vlamingen.

Zweeds

Uitspraak

• Geluid:  ge    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• ge

stamtijd
infinitief	verleden tijd	supinum
ge	gav	gett
	volledig

Werkwoord

ge

1. geven