kalle

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  kalle    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈkɑlə/

Woordafbreking

• kal·le

Woordherkomst en -opbouw

• 1. van Middelnederlands (zelfstandig naamwoord): calle, als klanknabootsing van gekraai of van (werkwoord): callen "babbelen"
• 2. van Middelnederlands: Calle, als koosnaam afgeleid van Catharina, mogelijk beïnvloed door 1. en 3.
• 3. via Jiddisch (zelfstandig naamwoord): כּלה (kalle) van Hebreeuws (zelfstandig naamwoord): כַּלָּה (kalá) "bruid", in de betekenis ‘Bargoens: geliefde’ aangetroffen vanaf 1844

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	kalle	[1-2] kallen [3] kalles
verkleinwoord	kalletje	kalletjes

Zelfstandig naamwoord

de kalle v

1. (zangvogels) naam gebruikt voor verschillende soorten vogels als de ekster, kraai, kauw, gaai
2. (spottend) domme, praatzieke vrouw
3. (Jiddisch-Hebreeuws) vrouw die in het huwelijk zal treden

Synoniemen

• [3] kala (meer Hebreeuws)
• [3] bruid, verloofde

Opmerkingen

• [3] Het verkleinwoord "kalletje" heeft in het Bargoens de betekenis "meisje, hoer" gekregen.

Werkwoord

vervoeging van
kallen

kalle

1. aanvoegende wijs van kallen

Gangbaarheid

• Het woord kalle staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kalle" herkend door:

17 %	van de Nederlanders;
47 %	van de Vlamingen.

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /kɑlɐ/ (Etsbergs)

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
kalle	kaldje	gekaldj
zwak	volledig

Werkwoord

kalle

1. spreken
2. praten, kletsen, babbelen

Afgeleide begrippen

• kaller

Noors

Uitspraak

• Geluid: kalle Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / ˈkɑlə /

Woordafbreking

• kal·le

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig uit het Oudnoords (werkwoord): kalla

Naar frequentie	1036

vervoeging
onbepaalde wijs	kalle
tegenwoordige tijd	kaller
verleden tijd	kalte
voltooid deelwoord	kalt
onvoltooid deelwoord	kallende
lijdende vorm	kalles
gebiedende wijs	kall
vervoegingsklasse	Klasse 2 zwak
opmerking

Werkwoord

kalle

1. overgankelijk roepen

   «Pliktene kaller.»

   De plicht roept.

2. overgankelijk noemen

   «Det er ikke lov å kalle et produkt vann når det er tilsatt kunstig søtstoff.»

   Het is niet toegestaan een product water te noemen wanneer er kunstmatige zoetstoffen aan toegevoegd zijn.

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: kalle Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / ˈkɑlə /

Woordafbreking

• kal·le

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig uit het Oudnoords (werkwoord): kalla

vervoeging
onbepaalde wijs	kalle kalla
tegenwoordige tijd	kallar
verleden tijd	kalla
voltooid deelwoord	kalla
onvoltooid deelwoord	kallande
lijdende vorm	kallast
gebiedende wijs	kall kalla kalle
vervoegingsklasse	Klasse 1 zwak
opmerking

Werkwoord

kalle

1. overgankelijk roepen
2. overgankelijk noemen

Schrijfwijzen

• kalla

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: bli kalla til biskop

tot bisschop uitgeroepen/benoemd worden

• [2]: Dei kalla dottera Aud.

Zij noemden hun dochter Aud.