Naar inhoud springen

zoon

Uit WikiWoordenboek
  • zoon
enkelvoud meervoud
naamwoord zoon zonen
zoons
verkleinwoord zoontje zoontjes

dezoonm

  1. (familie) een mannelijk kind
     Beneden was een vaas kapotgevallen en toen zijn vader met de scherven in de hand naast het bed was verschenen, had hij eerst Laetitia de kamer uit gejaagd en daarna zijn zoon een pak slaag gegeven.[2]
     Toen ik mijn tienjarige zoon vroeg wat hij ervan vond dat ik zo lang weg zou zijn, antwoordde hij: ‘Geen idee, dat weet ik toch pas als je weg bent?’ Grappig vond ik zijn opmerking over het motief van mijn reis: ‘Wat is het nut van je wandeling? Je bereikt en verdient er niks mee.’ Mijn vijftienjarige dochter reageerde net als mijn vrouw pragmatisch en recht door zee.[3]
     Nadat Alfonso ter ore was gekomen dat zijn zoon 'zich ophield' met vakbondsleiders, anarchisten en gescheiden vrouwen, had hij hem op het matje geroepen.[2]
100 %van de Nederlanders;
99 %van de Vlamingen.[4]
  1. "zoon" in:
    Sijs, Nicoline van der
    , Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org
    ; ISBN 90 204 2045 3
  2. 1 2
    Jessie Burton vert. Marja Borg
    “De muze” (2017), Luitingh-Sijthoff op Wikipedia, ISBN 9789024574704
  3. Tim Voors
    “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers op Wikipedia
  4. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

zoon

  1. zoon