Naar inhoud springen

fietsen

Uit WikiWoordenboek
Fietsen.
  • fiet·sen
  • Afgeleid van fiets met het achtervoegsel -en
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
fietsen
fietste
gefietst
zwak -t volledig

fietsen

  1. op een fiets rijden
    • Zij fietst zo naar de markt. 
     Bij de balie van het hotel stond een kleine roze leenfiets waarop ik tevreden richting het winkelcentrum fietste.[1]
     Je hebt altijd een grafhekel aan fietsen gehad.[2]
     Dat is geen gemakkelijke opgave, zegt gedragswetenschapper Merkelbach. "Verandering leidt altijd tot weerstand." Zeker bij ingesleten gewoontes zijn veranderingen volgens haar lastig, en fietsen zonder helm is voor Nederlanders doodnormaal.[3]
  • Ga [toch] fietsen!
Bekijk het maar; ga weg; laat mij met rust; zoek het maar uit

defietsenmv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord fiets
     Hij begon met rode lintjes aan ezels en fietsen binden en eindigde met het verbranden van de eigendomsaktes van zijn baas.[4]
     Van de politie, omdat je het lollig vond alle zadels van fietsen op het Rembrandtplein te schroeven.[5]
100 %van de Nederlanders;
100 %van de Vlamingen.[6]
  1. Tim Voors
    “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers op Wikipedia
  2. Marion Pauw e.a.
    “4 wandelaars en een Siciliaan” (2022), The House of Books, ISBN 9789044363340
  3. Bronlink geraadpleegd op 16 april 2025 Weblink bron
    Noor de Kort
    “Nederlanders willen geen fietshelm, maar dat gaat misschien veranderen” (16 april 2025), NOS
  4. Jessie Burton vert. Marja Borg
    “De muze” (2017), Luitingh-Sijthoff op Wikipedia, ISBN 9789024574704
  5. Ronald Giphart e.a.
    “Een familie en een Griekse god” (2023), The House of Books, ISBN 9789044366471
  6. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

fietsen

  1. fietsen

fietsen

  1. fietsen