fietste
Uiterlijk
- fiets·te
| vervoeging van |
|---|
| fietsen |
fietste
- enkelvoud verleden tijd van fietsen
- Ik fietste.
- Jij fietste.
- Hij, zij, het fietste.
- Ik fietste.
- ▸ Die middag van donderdag de 25ste fietste Piet over het ijs naar zijn verderop wonende zus, en het lot was hem blijkbaar goed gezind, want 'toevallig' stond Corrie op de houten stoep bij haar ouderlijk huis.[1]
- ▸ Meestal fietste ik niet alleen, maar als dat wel het geval was reed ik liever om langs de andere kant van de Graaf om daar maar niet in het donker langs te hoeven.[1]
- Het woord fietste staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- 1 2 Teuntje de Haan“Een muur van water” (2018), Em. Querido's Uitgeverij
, ISBN 9789021409375