hof

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  hof    (hulp, bestand)
• IPA: /ɦɔf/

Woordafbreking

• hof

Woordherkomst en -opbouw

• > Germaans *hof- > Proto-Indo-Europees *keup-, gevormd uit *keu- «bocht, holte» met een achtervoegsel. Vgl Oudsaksisch hof, Oudhoogduits hof (Duits Hof), Oudnoors hof (Oudnoors hov).

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	hof	hoven
verkleinwoord	hofje	hofjes

Zelfstandig naamwoord

hof

1. o: de uitgebreide huishouding van een vorstelijke, bijvoorbeeld koninklijke familie
2. o: (juridisch) een instelling waar recht gesproken wordt
3. m: een stuk bebouwd land of tuin

Synoniemen

• [2] rechtbank

Vertalingen

    1. de uitgebreide huishouding van een vorstelijke, bijvoorbeeld koninklijke familie   

Duits: Hof (de) m, Königshof (de) m

    2. een instelling waar recht gesproken wordt   

Duits: Gerichtshof (de) m Engels: court (en)

Papiamento: korte

    3. een stuk bebouwd land of tuin   

Duits: Hof (de) m, Bauernhof (de) m

Engels: garden (en), farm (en)

Middelnederlands

	enkelvoud	meervoud
nominatief	hof	hove
genitief	hoves	hove
datief	hove	hoven
accusatief	hof	hove

Zelfstandig naamwoord

hof o

1. hof