ho

Niet te verwarren met: hồ, hó

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ho

Tussenwerpsel

ho!

1. een uitroep die iets tot staan wil brengen.

   "Ho!" riep hij luid, toen hij zag dat de kinderen het pas ingezaaide grasveld over wilden steken.

Catalaans

Persoonlijk voornaamwoord

ho o

1. het (lijdend voorwerp, vóór het werkwoord)

Engels

Tussenwerpsel

ho

1. (scheepvaart) een uitroep om aandacht te verkrijgen.

   «Sail ho!»

   Hijs de zeilen!

enkelvoud	meervoud
ho	hos hoes

Zelfstandig naamwoord

ho

1. hoer, prostituee

   «He even accused her on the air of being a nappy-headed ho.»

   Hij beschuldigde haar er zelfs in zijn programma van een hoer met vieze haren te zijn.

Noors

Tussenwerpsel

ho

1. een bespottelijke uitroep

   «Ho, ho, der fikk du høre sannheten!»

   Ho, ho, daar heb je de waarheid te horen gekregen!

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ho

Persoonlijk voornaamwoord

ho

1. (3e persoon enkelvoud nominatief vrouwelijk), (alleen voor personen en gepersonificeerde begrippen) zij

   «Mor mi sa at ho skulle gjere det.»

   Mijn moeder zei dat ze het zou doen.

Verwante begrippen

• henne, hennar

De Nynorske persoonlijke voornaamwoorden

hoeveelheid / speciale geval	persoon	woordgeslacht en delgroepen	onderwerp (nominatief)	voorwerp (accusatief)	Nederlands (nominatief)
enkelvoud	1.		eg	meg	ik
	2.		du	deg	jij
	3.	mannelijk	han	han / honom	hij
		vrouwelijk	ho	ho / henne	zij
		onzijdig	det	det	het
meervoud	1.		vi	oss	wij
	2.		de	dykk	jullie
	3.		dei	dei	zij
beleefdheidsvorm	2.		De	Dykk	U, u

Tussenwerpsel

ho

1. een bespottelijke uitroep

   «Ho, ho, der fekk du høyre sanninga!!»

   Ho, ho, daar heb je de waarheid te horen gekregen!

Zelfstandig naamwoord

ho v

1. vrouwtje

Verbuiging

v	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	ho	hoa (hoi)	hoer	hoene
genitief	hos	hoas (hois)	hoers	hoenes

Synoniemen

• hoe