pakken

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Andere schrijfwijzen Niet te verwarren met: packen


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • pak·ken
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het ?, in de betekenis van ‘grijpen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1660 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
pakken
/'pɑkə(n)/
pakte
/'pɑktə/
gepakt
/ɣə'pɑkt/
zwak -t volledig

Werkwoord

pakken

  1. overgankelijk in de handen nemen
    • Hij pakte zijn gitaar en speelde een deuntje. 
  2. overgankelijk gevangen nemen
    • De dief werd al snel gepakt. 
  3. te pakken krijgen: contact met iemand kunnen maken
    • Ik zal even kijken of ik hem te pakken kan krijgen 


Antoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Uitdrukkingen en gezegden
  • mijn biezen pakken
mijn spullen bij elkaar nemen en weggaan
•  Zou ik het überhaupt durven, of zou ik halverwege de nacht mijn biezen pakken en verder trekken op zoek naar de eerstvolgende tent langs de trail? Op de derde avond was het grote moment aangebroken: helemaal alleen in mijn tent de nacht doorbrengen. [2] 
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

pakken mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord pak

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.[3]

Verwijzingen


Deens

Woordafbreking
  • pak·ken

Zelfstandig naamwoord

pakken, g

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van pakke


Noors

Woordafbreking
  • pak·ken
Naar frequentie 3822

Zelfstandig naamwoord

pakken, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van pakke
Schrijfwijzen


Nynorsk

Woordafbreking
  • pak·ken

Zelfstandig naamwoord

pakken, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van pakke
Schrijfwijzen