afpakken

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • af·pak·ken
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
afpakken
pakte af
afgepakt
zwak -t volledig

Werkwoord

afpakken

  1. ontnemen, afnemen
    • Nadat de man alweer dronken achter het stuur zat is hem zijn rijbewijs afgepakt. 
     Haar is iets afgepakt wat waardevoller dan het leven zelf is.[1]
     Door niets of niemand laat jij je man afpakken.[1]
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.[2]

Verwijzingen

  1. 1,0 1,1 Suzanne Vermeer op WikipediaAll-inclusive” op Wikipedia (2006), A. W. Bruna Uitgevers B. V. , Utrecht, ISBN 90-229-9182-2
  2. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be