eo

Niet te verwarren met: e.o., EO

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  eo    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈɛnʔɔf / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• eo

Woordherkomst en -opbouw

• (afkorting) en/of, kortheidshalve zonder punten geschreven

Voegwoord

eo

1. (economie) (financieel) en/of, gebruikt bij een en-ofrekening om aan te geven dat de personen tussen wier namen eo staat zowel afzonderlijk als gezamenlijk deze rekening kunnen gebruiken

   • J. Jansen eo M. Klok 

   ▸ Voor het overlijden van de vader stonden de rekeningen op naam van “[naam van de vader] eo [naam van de moeder].”

Gangbaarheid

• Het woord 'eo' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˈɛ.joː/

	enkelvoud			meervoud
	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig
nominatief	is	ea	id	eī, iī	eae	ea
accusatief	eum	eam		eōs	eās
genitief	eius			eōrum	eārum	eōrum
datief	eī			eīs, iīs
ablatief	eō	eā	eō

Persoonlijk voornaamwoord

ĕō

1. door/met hem; erdoor, ermee (ablatief mannelijk of onzijdig enkelvoud van de derde persoon)
2. door/met deze, door/met die; door/met dit, door/met dat

Werkwoord

vervoeging van
īre

ĕō

1. actief indicatief praesens, eerste persoon enkelvoud van īre