snap

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  snap    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• snap

Werkwoord

vervoeging van
snappen

snap

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van snappen
   

   • Ik snap. 

2. gebiedende wijs van snappen
   

   • Snap! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van snappen
   

   • Snap je? 

   ▸ Ik snap dat je er leuk uit wilt zien, maar ze lopen natuurlijk voor geen meter.

   ▸ ' 'Ik snap het grapje niet, maar dat zal wel aan mij liggen,' zeg ik, terwijl ik zonder te lezen door het rapport blader.

Gangbaarheid

• Het woord snap staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "snap" herkend door:

97 %	van de Nederlanders;
89 %	van de Vlamingen.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  snap (VS)    (hulp, bestand)

Woordherkomst en -opbouw

• Mogelijk van het Nederlandse of Nederduitse snappen in de destijds gangbare betekenis "plotseling vastpakken/ergens in bijten". Uiteindelijk te herleiden tot de West-Germaanse wortel *snappōn.

vervoeging
onbepaalde wijs	to  snap
he/she/it	snaps
verleden tijd	snapped
voltooid deelwoord	snapped
onvoltooid deelwoord	snapping
gebiedende wijs	snap

Werkwoord

snap

1. onovergankelijk, (voeding) happen, een hap nemen
2. onovergankelijk klikken [1], een klikkend geluid maken
3. onovergankelijk knallen
4. onovergankelijk fonkelen, schitteren
5. onovergankelijk het begeven, afbreken [4], afknappen, ergens vanaf breken
6. onovergankelijk bitsen, snauwen
7. onovergankelijk rukkerig bewegen
8. overgankelijk dichtklappen, dichtslaan
9. overgankelijk afsnauwen, beschimpen

enkelvoud	meervoud
snap	snaps

Zelfstandig naamwoord

snap

1. klap, knal
2. klik, klikgeluid
3. knipslot
4. (voeding) hap, hapje
5. (voeding) koekje
6. (meteorologie) korte vorstperiode

stellend	vergrotend	overtreffend
snap	snaper	snapest

Bijvoeglijk naamwoord

snap

1. impulsief
2. onverwacht
3. (informeel) eenvoudig, gemakkelijk, makkelijk