snauwen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • snau·wen
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘bits spreken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1477 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
snauwen
snauwde
gesnauwd
zwak -d volledig

Werkwoord

snauwen

  1. iemand op geïrriteerde toon kortaf toespreken
    • De boze leraar snauwde tegen de leerlingen die alweer hun huiswerk niet hadden gemaakt. 

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Verwijzingen