schitteren

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • schit·te·ren
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
schitteren
schitterde
geschitterd
zwak -d volledig

Werkwoord

schitteren

  1. inergatief een sterk licht verspreiden
    • Die ring schitterde wel heel erg. 
  2. inergatief opvallen
    • Hij schitterde door niet naar de rechtbank te komen. 
Uitdrukkingen en gezegden
  • [2]: schitteren door afwezigheid
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.