klap

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  klap    (hulp, bestand)
• IPA: / klɑp / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• klap

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘slag’ voor het eerst aangetroffen in 1400
• klanknabootsing

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	klap	klappen
verkleinwoord	klapje	klapjes

Zelfstandig naamwoord

de klap m

1. plotselinge, luidruchtige slag

   • De oude vaas viel met een luide klap in duizend stukken op de vloer uiteen. 

   ▸ Ze zet de schoenen met een klap neer, in de hoop dat ze met lawaai iemand naar zich toe roept - of juist wegjaagt.

   ▸ ' Maren slaat haar boek met een klap dicht en verlaat de kamer.

   ▸ Na een gigantische knal vlak boven ons hoofd stonden de stoere jonge gasten binnen tien seconden ook binnen. Zelfs zij waren zich rot geschrokken van de klap, en beseften dat het nu menens was.

2. een bestraffing door slagen met de open hand

   • Hij heeft vroeger veel klappen gehad. 

   ▸ ' Dat is als een klap in Nella's gezicht, een brutaliteit die geen enkele dienstmeid in Assendelft zich ooit zou permitteren.

   ▸ Hij heeft op beide ogen een klap gehad, en de huid eromheen heeft de kleur van uitgebloeide tulpen.

Synoniemen

• ababbel
• dreun
• huplameko
• loeier
• mep
• muilpeer
• oorvijg
• opdoffer
• opdonder
• opduvel
• oplawaai
• opstopper
• pets
• watjekouw

Hyponiemen

• (intensivering) doodklap, doodsklap, rotklap
• genadeklap, handjeklap, handklap, haverklap, kinderklap, zotteklap

Afgeleide begrippen

   

geklap klapachtig klapbaar klapband klapbank klapbes klapbrug klapdeksel klapdeur klapekster klaphengst klapijzer klapkut klaplong klaplopen klaploper klapluis klaplul klapmechanisme klapmuts klapper klappernij klapraampje klaproos klapschaats klapschakelaar klapscheet klapschoen klapsigaar klapspaan klapstaart klapstoel klapstuk klaptelefoon klapvee klapvoet klapwieken klapziek klapzitting klapzoen klapzucht

Verwante begrippen

• houw, mep, slag

Uitdrukkingen en gezegden

een (flinke) klap uitdelen

Anagrammen

• plak

Vertalingen

    1. plotselinge, luidruchtige slag   

Deens: smæld (da), o Duits: Knacks (de), m Engels: bang (en), blow (en)

Frans: coup (fr) m Spaans: golpe (es) m

    2. bestraffing   

Duits: Klaps (de), m Engels: slap (en), spanking (en)

Frans: claque (fr) v Spaans: bofetada (es) v, bofetón (es) m

    [2]: een (flinke) klap uitdelen   

Duits: einen (ordentlichen) Klaps versetzen

Frans: coller une patate (fr), mettre un pain (fr)

Werkwoord

vervoeging van
klappen

klap

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van klappen
   

   • Ik klap. 

2. gebiedende wijs van klappen
   

   • Klap! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van klappen
   

   • Klap je? 

Gangbaarheid

• Het woord klap staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "klap" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Lets

Woordherkomst en -opbouw

• klanknabootsing

Tussenwerpsel

klap

1. kataklop, het galopperen van een paard