hale

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  hale    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈhalə/

Woordafbreking

• ha·le

Werkwoord

vervoeging van
halen

hale

1. aanvoegende wijs van halen

   • De drommel hale me als ik het begrijp. 

Gangbaarheid

• Het woord hale staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

Deens

Uitspraak

• Geluid:  hale    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈhæːlə /

Woordherkomst en -opbouw

• Werkwoord: afkomstig van het Oudnoordse woord hala, dat van het Nederduitse woord halen komt
• Zelfstandig naamwoord: afkomstig van het Oudnoordse woord hali

Naar frequentie	4316

stamtijd
onbepaalde wijs	tegenwoordige tijd	verleden tijd	voltooid deelwoord
hale	haler	halede	halet
	volledig

Werkwoord

hale

1. (langzaam en gelijkmatig) trekken, eruittrekken
2. (figuurlijk) eruit halen
3. (figuurlijk) slepen
4. halen

Synoniemen

• [1]: varpe
• [3]: hive

Afgeleide begrippen

• [1]: nedhale
• [2]: hale frem
• [2]: hale op
• [2]: hale ud

Uitdrukkingen en gezegden

• [4]: hale ind på

inhalen

• [4]: hale torsk i land
  [1]: hive torsk i land
  [1]: trække torsk i land
  

ronken, snurken

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	hale	halen	haler	halerne
genitief	hales	halens	halers	halernes

Zelfstandig naamwoord

hale, g

1. (zoötomie) staart (van een dier)
2. (anatomie) achterwerk, billen, kont, zitvlak
3. (astronomie) staart (van een komeet)
4. (figuurlijk) achterdeel, achterkant (b.v. van een trein of een vliegtuig)
5. (figuurlijk) een staartachtige streep of rij (b.v. van kinderen)

Synoniemen

• [2]: bagdel
• [2]: ende
• [2]: rumpe
• [4]: haleparti
• [5]: række
• [5]: stribe

Hyperoniemen

• [1]: legemsdel

Afgeleide begrippen

• [1]: hestehale
• [1]: fiskehale
• [1]: grisehale
• [1]: halefjer
• [1]: haleløs
• [1]: halerod
• [1]: halespids
• [1]: hundehale
• [1]: jomfruhummerhale
• [1]: påfuglehale
• [3]: komethale
• [4]: haleparti
• [5]: svalehale

Verwante begrippen

• [1]: lunte

Typische woordcombinaties

• [1]: busket hale

een dichtbegroeide staart

• [1]: kort hale

een korte staart

• [1]: lang hale

een lange staart

• [1]: logre med halen

kwispelen met zijn staart

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: binde i halen på

een financiële steun verlenen aan

• [1]: krølle på halen (historien, ..)

clou, topper (in een verhaal, in een gevecht, ...

• [1]: stikke halen mellem benene

de staart tussen de benen trekken

• [2]: bide sig selv i halen

je heel erg ergeren aan een eigen fout

• [2]: falde på halen

diep onder de indruk zijn

• [2]: hverken hoved eller hale
  [5]: uden hoved eller hale
  [5]: uden hoved og hale

krakkemikkig in elkaar zitten
zonder concept en structuur

• [2]: sætte sig på halen

vallen, zodat je landt op de billen

• [5]: i halen af
  i halen på

direct achterna

Verwijzingen

• hale in:
  Det Danske Sprog- og Litteraturselskab
  Den Dankse Ordbog op website:ordnet.dk

Frans

Werkwoord

vervoeging van
haler

hale

1. eerste en derde persoon enkelvoud onvoltooid tegenwoordige tijd (indicatif présent) van haler
2. eerste en derde persoon enkelvoud tegenwoordige aanvoegende wijs (subjonctif présent) van haler
3. tweede persoon enkelvoud gebiedende wijs (impératif présent) van haler

Hawaïaans

Zelfstandig naamwoord

hale

1. huis

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / ˈhɑːlə /

Woordherkomst en -opbouw

• Werkwoord: afkomstig van het Oudnoordse woord hala, dat van het Nederduitse woord halen komt
• Zelfstandig naamwoord: afkomstig van het Oudnoordse woord hali

Naar frequentie	6293

vervoeging
onbepaalde wijs	hale	hale
tegenwoordige tijd	haler	haler
verleden tijd	hala halet	halte
voltooid deelwoord	hala halet	halt
onvoltooid deelwoord	halende	halende
lijdende vorm	hales	hales
gebiedende wijs	hal	hal
vervoegingsklasse	Klasse 1 zwak	Klasse 2 zwak
opmerking	optioneel

Werkwoord

hale

1. onovergankelijk (krachtig en gelijkmatig) trekken
2. onovergankelijk slepen
3. onovergankelijk halen

Synoniemen

• [1]: dra
• [1]: trekke
• [1]: varpe
• [2]: slepe
• [3]: hive

Afgeleide begrippen

• hale av
• hale i
• hale inn
• hale innpå
• hale opp
• hale ut

Uitdrukkingen en gezegden

• [3]: hale seieren i land

de overwinning in het land halen
de zege halen

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	hale	halen	haler	halene
genitief	hales	halens	halers	halenes

Zelfstandig naamwoord

hale, m

1. (zoötomie) staart (van een dier)
2. (anatomie) achterwerk, billen, kont, zitvlak
3. (astronomie) staart (van een komeet)

   «Kometen har en lang, lysende hale.»

   De komeet heeft een lange, lichtgevende staart.

4. (figuurlijk) achterdeel, achterkant (b.v. van een trein of een vliegtuig)
5. (figuurlijk) een staartachtige streep of rij (b.v. van kinderen)

Synoniemen

• [1]: rove
• [1]: spord
• [1]: spæl
• [1]: stjert
• [1]: svans
• [1]: vele
• [2]: bakdel
• [2]: bakende
• [2]: rumpe
• [5]: etterord
• [5]: følge

Hyperoniemen

• [1]: vedheng

Afgeleide begrippen

• [1]: halefjær
• [1]: halefjør

Typische woordcombinaties

• [1]: logre med halen

kwispelen met zijn staart

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: stikke halen mellem beina

de staart tussen de benen trekken
ook: zich beschaamd terugtrekken

• [2]: sette seg på halen

zich op de billen zetten

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / ˈhɑːlə /

Woordherkomst en -opbouw

• Werkwoord: afkomstig van het Oudnoordse woord hala, dat van het Nederduitse woord halen komt
• Zelfstandig naamwoord: afkomstig van het Oudnoordse woord hali

vervoeging
onbepaalde wijs	hale hala	hale hala
tegenwoordige tijd	halar	haler
verleden tijd	hala	halte
voltooid deelwoord	hala	halt
onvoltooid deelwoord	halande	halande
lijdende vorm	halast	halast
gebiedende wijs	hal hala hale	hal
vervoegingsklasse	Klasse 1 zwak	Klasse 2 zwak
opmerking	optioneel	optioneel

Werkwoord

hale

1. onovergankelijk (krachtig en gelijkmatig) trekken
2. onovergankelijk slepen
3. onovergankelijk halen

Synoniemen

• [1]: dra
• [1]: trekke
• [1]: varpe
• [2]: slepe
• [3]: hive

Afgeleide begrippen

• hale av
• hale i
• hale i land
• hale inn
• hale innpå
• hale opp
• hale ut

Uitdrukkingen en gezegden

• [3]: hale sigeren i land

de overwinning in het land halen
de zege halen

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	hale	halen	halar	halane

Zelfstandig naamwoord

hale m

1. (zoötomie) staart (van een dier)
2. (anatomie) achterwerk, billen, kont, zitvlak
3. (astronomie) staart (van een komeet)

   «Kometen hadde ein lang, lysande hale.»

   De komeet had een lange, lichtgevende staart.

4. (figuurlijk) achterdeel, achterkant (b.v. van een trein of een vliegtuig)
5. (figuurlijk) een staartachtige streep of rij (b.v. van kinderen)

Synoniemen

• [1]: rove
• [1]: spord
• [1]: spæl
• [1]: stjert
• [1]: svans
• [1]: vele
• [2]: bakdel
• [2]: bakende
• [2]: rumpe
• [3]: komethale
• [5]: etterord
• [5]: følgje

Hyperoniemen

• [1]: vedheng

Afgeleide begrippen

• [1]: halefjør

Typische woordcombinaties

• [1]: logre med halen

kwispelen met zijn staart

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: stikke halen mellem beina

de staart tussen de benen trekken
ook: zich beschaamd terugtrekken

Spaans

Werkwoord

vervoeging van
halar

hale

1. aanvoegende wijs eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van halar
2. aanvoegende wijs derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van halar
3. gebiedende wijs (bevestigend en ontkennend) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van halar

Tsjechisch

Uitspraak

• IPA: /ɦalɛ/

Woordafbreking

• ha·le

Zelfstandig naamwoord

hale

1. datief enkelvoud van hala
2. locatief enkelvoud van hala

Turks

Woordafbreking

• ha·le

Zelfstandig naamwoord

hale

1. datief enkelvoud van hal