hala

Niet te verwarren met: hâlâ

Frans

Werkwoord

vervoeging van
haler

hala

1. derde persoon enkelvoud verleden tijd (passé simple) van haler

Noors

Woordafbreking

• ha·la

Naar frequentie	> 50000

Werkwoord

hala

1. verleden tijd van hale
2. voltooid deelwoord van hale

Schrijfwijzen

• [1-2]: halet
• [1]: halte
• [2]: halt

Zelfstandig naamwoord

hala, m

1. onbepaalde vorm genitief enkelvoud van hale

Nynorsk

Woordafbreking

• ha·la

Werkwoord

hala

1. onbepaalde wijs, tweede vorm naast hale, zie aldaar

Werkwoord

hala

1. verleden tijd van hala
2. voltooid deelwoord van hala

Schrijfwijzen

• [1]: halte
• [2]: halt

Werkwoord

hala

1. verleden tijd van hale
2. voltooid deelwoord van hale

Schrijfwijzen

• [1]: halte
• [2]: halt

Spaans

Werkwoord

vervoeging van
halar

hala

1. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van halar
2. gebiedende wijs (bevestigend) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van halar

Tsjechisch

Uitspraak

• IPA: /ɦala/

Woordafbreking

• ha·la

Zelfstandig naamwoord

hala v

1. hal

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	hala	haly
genitief	haly	hal
datief	hale	halám
accusatief	halu	haly
vocatief	halo	haly
locatief	hale	halách
instrumentalis	halou	halami

Zelfstandig naamwoord

hala

1. genitief enkelvoud van halo
2. nominatief meervoud van halo
3. accusatief meervoud van halo
4. vocatief meervoud van halo

Turks

Woordafbreking

• ha·la

	enkelvoud	meervoud
nominatief	hala	halalar
genitief	halanın	halaların
datief	halaya	halalara
accusatief	halayı	halaları
locatief	halada	halalarda
ablatief	haladan	halalardan

Zelfstandig naamwoord

hala

1. (familie) tante (zus van vader)