kont

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kont
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘achterste’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1741 [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord kont konten
verkleinwoord kontje kontjes

Zelfstandig naamwoord

kont v/m

  1. (informeel) (dierkunde) de billen, het achterwerk
    • Hij zat de hele dag op z'n kont en deed niets. 
    • Maar Albert was geen vlug type, alles kostte bij hem tijd. En al heel snel was daar Cécile geweest, hij was meteen hartstochtelijk verliefd, de ogen van Cécile, de mond van Cécile, de glimlach van Cécile, en daarna uiteraard de borsten van Cécile, de kont van Cécile, hoe wil je dan aan iets anders denken. [2] 
  2. (scheepvaart) de achtersteven van een schip
    • De bijboot was aan de kont van het jacht vastgemaakt. 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen