Naar inhoud springen

druh

Uit WikiWoordenboek


  • druh
  • Afgeleid van het Proto-Slavische *drugъ

druh mbezield

  1. maat, kameraad
  2. partner, vriend; de mannelijke persoon met wie een persoon ongetrouwd samenwoont
  1. priateľ m, spoločník m, kamarát m
  2. muž m, partner m, priateľ m

druh monbezield

  1. soort, type, manier, vorm; een samenvatting van specifieke eigenschappen
  2. soort; een groep individuen identiek in essentiële karakters
  3. (biologie) soort; een groep levende wezens die een bepaald aantal kenmerken gemeenschappelijk heeft en zich onderling voort kan planten, onderdeel van een geslacht
    «Taxonómia klasifikuje živých organizmov do hierarchicky usporiadaných kategórií, ako sú druhy
    Taxonomie kwalifiseert levende organismen in hiërarchisch geordende categorieën, zoals de soorten.
  1. typ monbezield
  2. sorta v, odroda v, kultivar m, žáner m


  • druh
  • Afgeleid van het Proto-Slavische *drugъ

druh mbezield

  1. maat, kameraad
    «Promluvil k druhům v boji.»
    Hij sprak zijn kameraden toe tijdens het gevecht.
  2. partner, vriend; de mannelijke persoon met wie een persoon ongetrouwd samenwoont



  1. společník mbezield, přítel mbezield, kamarád mbezield, brach mbezield
  2. muž mbezield, partner mbezield, přítel mbezield

druh monbezield

  1. soort, type, manier, vorm; een samenvatting van specifieke eigenschappen
    «Je to zločinec nejhoršího druhu
    Hij is de ergste soort crimineel.
  2. soort; een groep individuen identiek in essentiële karakters
    «Čeština rozlišuje 10 druhů slov.»
    In het Tsjechisch worden 10 woordsoorten onderscheiden.
  3. (biologie) soort; een groep levende wezens die een bepaald aantal kenmerken gemeenschappelijk heeft en zich onderling voort kan planten, onderdeel van een geslacht
    «Systematika se zabývá tříděním druhů rostlin.»
    Systematiek houdt zich bezig met het sorteren van plantensoorten.
  1. charakter monbezield, forma v, typ monbezield, zrno o
  2. odrůda v, skupina v, sorta v, žánr monbezield