zijne

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  zijne    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈzɛi̯nə/

	enkelvoud		meervoud
	bijvoeglijk	zelfstandig	bijvoeglijk	zelfstandig
1e persoon	mijn m'n	mijne	ons, onze	onze
2e persoon (informeel)	jouw je	jouwe	jullie je	-
2e persoon (formeel) (regionaal)	uw	uwe	uw	uwe
3e persoon (mannelijk)	zijn z'n	zijne	hun	hunne
3e persoon (vrouwelijk)	haar d'r, 'r	hare
3e persoon (onzijdig)	zijn z'n (ervan)	zijne
3e persoon (genderneutraal)	hun	hunne
	Boven: benadrukte vorm. Onder: onbenadrukte vorm

Woordafbreking

• zij·ne

Bezittelijk voornaamwoord

zijne

1. zelfstandige vorm van zijn, derde persoon enkelvoud mannelijk

   • Is dit kopje nu het zijne of is het het jouwe? 

   ▸ Ze zag voor zich hoe ze haar hand in de zijne stak en hoe ze hier dan eeuwig samen zouden blijven staan.

   ▸ Opgelucht plaatste ik mijn tent vlak bij de zijne, maar merkte dat ik nog steeds zwaar adem haalde vanwege de hoogte.

2. (verouderd) verbogen vorm van zijn

   • Zijne Majesteit komt op bezoek. 

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	zijne	zijnen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

de zijne v / m

1. zelfstandig gebruikt bezittelijk voornaamwoord: een persoon die tot hem behoort

   • Deze man is een van de zijnen. 

Uitdrukkingen en gezegden

• ieder het zijne

men krijgt wat men verdient

Opmerkingen

• Grammaticaal zijn bovenstaande vormen ook geldig voor het onzijdig, maar zij worden vrijwel alleen voor mannelijke personen gebruikt.

Gangbaarheid

• Het woord zijne staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "zijne" herkend door:

96 %	van de Nederlanders;
80 %	van de Vlamingen.