reef

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  reef    (hulp, bestand)
• IPA: / ref / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• reef

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘inneembare strook in zeil’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1407

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	reef	reven
verkleinwoord	reefje	reefjes

Zelfstandig naamwoord

het reef o

1. o (techniek), (scheepvaart) bij windmolens en zeilschepen: strook van het zeiloppervlak dat tijdelijk kan worden opgevouwen of opgerold

   • De wind is te sterk, we zullen een reef, of misschien wel twee, moeten steken. 

2. v golf, baar, uitlopende golfslag, waterrimpeling

   ▸ Maar in zijn rand verbrak de zee in reven
   Telkens en telkens weer, er boven dreven
   Als gouden bijen wolken in het blauw,

Synoniemen

• [1]: rif

Verwante begrippen

• [1]: giek, grootzeil, kraanlijn, reefknuttel, rolfok, smeerlijn

Vertalingen

    1. strook van het zeiloppervlak dat tijdelijk kan worden opgevouwen of opgerold   

Engels: reef (en) Frans: ris (fr) m

Werkwoord

vervoeging van
reven

reef

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van reven
   

   • Ik reef. 

2. gebiedende wijs van reven
   

   • Reef! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van reven
   

   • Reef je? 

Werkwoord

vervoeging van
rijven

reef

1. enkelvoud verleden tijd van rijven
   

   • Ik reef. 
     
   • Jij reef. 
     
   • Hij, zij, het reef. 

Gangbaarheid

• Het woord reef staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "reef" herkend door:

56 %	van de Nederlanders;
49 %	van de Vlamingen.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  reef (VS)    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• reef

enkelvoud	meervoud
reef	reefs

Zelfstandig naamwoord

reef

1. rif
2. koraalrif
3. (geologie) harde steenlaag

vervoeging
onbepaalde wijs	to  reef
he/she/it	reefs
verleden tijd	reefed
voltooid deelwoord	reefed
onvoltooid deelwoord	reefing
gebiedende wijs	reef

Werkwoord

reef

1. overgankelijk inkorten
2. overgankelijk, (scheepvaart) reven

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /reːf/ (Etsbergs)

Zelfstandig naamwoord

reef m

1. zeil
2. mast
3. rand
4. kanteel
5. naad
6. rif

Verbuiging

	enkelvoud				meervoud
	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind
nominatief	reef	-	reefke	-	reef	-	reefkes	-
genitief	reefs	-	reefkes	-	reef	-	reefkes	-
locatief	reves	-	reveske	-	revese	-	reveskes	-
datief	reve(m)	-	reefke	-	reef	-	reefkes	-
accusatief	reef	-	reefke	-	reef	-	reefkes	-