kanteel

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kan·teel
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘opstaand deel van muur’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285 [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord kanteel kantelen
verkleinwoord kanteeltje kanteeltjes

Zelfstandig naamwoord

kanteel m

  1. elk van de opstaande delen van de getande bovenkant van (oude) verdedigingsmuren
    • Men kon zich achter de kantelen beschermen tegen vijandelijk geschut. 
Synoniemen
Anagrammen
Vertalingen

Gangbaarheid

92 % van de Nederlanders;
93 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen