Naar inhoud springen

deken

Uit WikiWoordenboek
dekens
  • de·ken
  • [A] In de betekenis van ‘beddek’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1326 [1]
  • [B] Leenwoord van Latijn decanus, in de betekenis van ‘overste, hoofd’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1210 [1]
[A] + [B] enkelvoud meervoud
naamwoord deken dekens
verkleinwoord dekentje dekentjes

[A] deken v/m/o

  1. (textiel) een (vaak dikke) doek, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden (tijdens de slaap)
     Ze zaten op de her en der verspreide strobalen, op het stro op de grond of op dekens, en sommigen hadden een deken om zich heen geslagen.[2]
     `Ach Pietje,' zei Sint, 'in die grauwe deken ben ik toch Sinterklaas.'[3]
     De ochtendjas waar ze met een driftige beweging in schoot voelde aan als een extra deken op een zwoele zomernacht.[4]

[B] dedekenm

  1. (juridisch) (advocatuur), (beroep) voorzitter van de Nederlandse orde van advocaten
    • Een slecht functionerende advocaat kan door de deken uit zijn ambt worden gezet. 
  2. (religie), (beroep) een kerkelijk of academisch ambt en territoriale eenheid
  3. (beroep) hoofd van een decanaat
99 %van de Nederlanders;
100 %van de Vlamingen.[5]