Polen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken
Andere schrijfwijzen Niet te verwarren met: polen
Polen.
De vlag van Polen.

Nederlands

demoniem
inwoner Pool
inwoonster Poolse
bijvoeglijk Pools
Uitspraak
Woordafbreking
  • Po·len
Woordherkomst en -opbouw
  • Afkomstig van het Poolse woord Pole, hetgeen veld of vlakte betekent.
enkelvoud meervoud
naamwoord Polen -
verkleinwoord - -

Eigennaam

Polen o

  1. (toponiem: land) een land in het midden van Europa met de officiële naam Republiek Polen (Rzeczpospolita Polska)
    • De hoofdstad van Polen is Warschau. 
Gelijkklinkende woorden
Verwante begrippen
Landen in Europa in het Nederlands
AlbaniëAndorraArmeniëAzerbeidzjanBelgiëBosnië en HerzegovinaBulgarijeDenemarkenDuitslandEstlandFinlandFrankrijkGeorgiëGriekenlandGroenlandHongarijeIerlandIJslandItaliëKazachstanKroatiëLetlandLiechtensteinLitouwenLuxemburgMacedoniëMaltaMoldaviëMonacoMontenegroNederlandNoorwegenOekraïneOostenrijkPolenPortugalRoemeniëRuslandSan MarinoServiëSloveniëSlowakijeSpanjeTsjechiëTurkijeVaticaanstadVerenigd KoninkrijkWit-RuslandZwedenZwitserland
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

Polen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord Pool

Meer informatie


Deens

Eigennaam

Polen

  1. (toponiem: land) Polen


Duits

Eigennaam

Polen o

  1. (toponiem: land) Polen


Luxemburgs

Eigennaam

Polen

  1. (toponiem: land) Polen
    «Polen ass duerch Schlesien e Biergbauland.»
    Polen is door Silezië een mijnbouwland.
    «Fir Europa huet en den 1. September 1939 ugefangen, wéi Däitschland Polen ugegraff huet, fir Europa, bis den 8. Mee 1945 gedauert.»
    Voor Europa heeft het van 1. september 1939 begonnen, hoe Duitsland Polen aangevallen heeft, voor Europa, tot van de 8. mei 1945 geduurt.


Noors

Uitspraak
Woordafbreking
  • Po·len

Eigennaam

Polen o

  1. (toponiem: land) Polen
Verbuiging
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   Polen              
genitief   Polens              
Hyperoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen


Nynorsk

Uitspraak
Woordafbreking
  • Po·len

Eigennaam

Polen o

  1. (toponiem: land) Polen
Verbuiging
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   Polen              
genitief   Polens              
Hyperoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen


Zweeds

  enkelvoud
nominatief   Polen  
genitief   Polens  

Eigennaam

Polen o

  1. (toponiem: land) Polen
Verwante begrippen
Landen in Europa in het Zweeds

AlbanienAndorraAzerbajdzjanBelgienBosnien och HercegovinaBulgarienDanmarkEstlandFinlandFrankrikeGeorgienGreklandGrönlandIrlandIslandItalienKazakstanKroatienLettlandLiechtensteinLitauenLuxemburgMakedonienMaltaMoldavienMonacoMontenegroNederländernaNorgeÖsterrikePolenPortugalRumänienRysslandSan MarinoSchweizSerbienSlovakienSlovenienSpanienStorbritannienSverigeTjeckienTurkietTysklandUkrainaUngernVatikanstatenVitryssland