één

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Nederlands 1.1 Uitspraak 1.2 Woordafbreking 1.3 Hoofdtelwoord 1.3.1 Schrijfwijzen 1.3.2 Synoniemen 1.3.3 Verbuiging 1.3.4 Afgeleide begrippen 1.3.5 Verwante begrippen 1.3.6 Vertalingen 1.4 Zelfstandig naamwoord 1.4.1 Vertalingen 1.5 Bijvoeglijk naamwoord 1.5.1 Antoniemen 1.6 Meer informatie

Nederlands

Telwoord (nld)
0
1	11	10	100	103
2	12	20	200	106
3	13	30	300	109
4	14	40	400	1012
5	15	50	500	1015
6	16	60	600	1018
7	17	70	700	1021
8	18	80	800	1024
9	19	90	900	1027

Uitspraak

• Geluid:  één    (hulp, bestand)
• IPA: /en/

Woordafbreking

• één

Hoofdtelwoord

één

1. de inhoud van de kleinste niet-lege verzameling, het kleinste getal van de verzameling ; komt na nul en vóór twee.

Schrijfwijzen

• Wordt als Eén geschreven aan het begin van een zin.
• Arabisch cijfer: 1
• Chinees cijferteken: 壹, 一
• Grieks cijferteken: A'
• Romeins cijfer: I.

Synoniemen

• een

Verbuiging

• Verbogen vorm: ene.

Afgeleide begrippen

• eenling, eenmaal, eens

Verwante begrippen

• eerste

Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	één	enen
verkleinwoord	eentje	eentjes

één v

1. het getal 1.

Vertalingen

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	één
verbogen	ene

Bijvoeglijk naamwoord

één

1. in vergelijking tussen twee zaken.

   Het één is goed, het ander ook niet slecht.

   De ene beschrijving is beter dan de andere.

Antoniemen

1. ander

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.