ene

Nederlands

Woordafbreking

• ene

Bijvoeglijk naamwoord

1. verbogen vorm van één,.
   1. gebruikt in tegenstelling tot ander:

      De ene man doet het wel, de ander niet.

   2. gebruikt om een eenzame uitzondering aan te geven.

      Die ene keer dat je je vergiste zal je heus niet aangerekend worden.

   3. gebruikt om onbekendheid aan te geven.

      Ene meneer Jansen schijnt daarover bezwaar gemaakt te hebben.

Ewe

Telwoord (ewe)
1	11	10	100	103
2	12	20		106
3	13	30
4	14	40
5	15	50
6	16	60
7	17	70
8	18	80
9	19	90

Hoofdtelwoord

ene

1. vier